close
تبلیغات در اینترنت
لک پرس
لک پرس
رسانه فرهنگی قوم لک
مطالب پر بازدید
مطالب تصادفی
اوجاخ کور


اوجاخ_کور


آب ریختن در آتش و اجاقهای نان پزی از بزرگترین اشتباهات و گناهان محسوب می شود و اگر بزرگتری این عمل را مشاهده نماید به  شدت  شخص گناهکار را تنبیه می نماید. من مادرانی رادیده ام که از دیدن چنین عمل اشتباهی از طرف کودکان سخت بر آشفته اند وآنها را تنبیه کرده اند

در گذشته در بین قوم لک هر خانواده دارای اجاقی بوده که شبانه روز آتش آن بایستی روشن می بود و هیچگاه نباید آن اجاق خاموش می ماند . وظیفه ی روشن نگهداشتن اجاق بر عهده ی پسر بزرگ خانواده بوده است

لکها کسانی را که پسر ندارند اجاق کور(وجاخ کور) می نامند و این یعنی از نعمت پسری که اجاقشان را روشن نگهدارد محرومند. و حتی به کسانی که پسران بی لیاقتی دارند نیز می گویند :وجاخ باوه ت کوره =اجاق پدرت خاموش !

این رسم هنوز در میان قوم لک وجود دارد ولی متاسفانه دلیل این باور و رسم رو نمیدونیم.

-  در میان قوم لک رسم است که نباید نور و آتش را نفرین نمود و اگر کسی به طرف آتش تف بیندازد او را سخت سرزنش می نمایند . روشنای از مهم ترین باور های لک ها بوده و هست . در گذشته لکها به ماه و خورشید و آسمان قسم یاد میکردن و هنوز هم به خورشید و ماه و آسمان سوگند یاد می کنن.

بیت های قدیمی و کهنی هستند که هم اکنون بر سر زبانان میچرخند و در این بیت ها از ماه و خورشید و آسمان یاد شده و کسی دلیلش را نمیدانند.

 

وه مانگه قسم چی وه ژیر اُرا / دت قافل نکن کور هاته دورا


هوَر بتاوهِ جیرم کزان که/ طور قسم جارَ در و دزا که


وه کیاوه قسم مینگه نوماله/ ریوار تُرکه کیش وچیم هماله


این ابیات از چهلسرو . بیت های مور .هستند 

که هر کدام در نوع خود قطعه ای از تاریخ را یدک میکشن.

آتش و نور و ماه و آسمان و خورشید . سخن از قدمت قوم لک دارد زمانی که اسلام و د‌‌ینی نبود برای قسم خوردن .




#اوجاخ_کور

در حالتی دیگر اصطلاح اوجاخ کور معنی دیگری نیز پیدا کرد . 

به مردانی که قادر به تولید مثل نبودن و یا فقط دختر داشتن اوجاخ کور میگفتن . یعنی از داشتن پسر مرحوم بودن ، برای روشن نگه داشتن اوجاق . و ادامه نسله پدرش . 


در همین راستا مردان به دو روش روی میاوردن .

۱_ یا یک زن دیگر اختیار میکردن بلکه پسر بزاید. 


۲_یا به روش های درمانی سنتی که گاهن همراه با خرافات بود روی میاوردن. چند نمونه رو براتون میگم 

 



مانند : 

۱_بیلنه : مراسمی بود که دعا گویان دعا میکردن و دعای نوشته شده رو در زیر خاکستر زغال چال میکردن


۲_نِچومه : جنبه خرافی داشت و میگفتن چشمش زدن . با دعا نویسی خاتمه پیدا میکرد


۳_ژیربَن : نوعی برنامه غذای بود . عسل ، گردو ، تریاک 

بسیار کار آمد بود این روش


۴_قئه آو : از همه روشها کار آمد تر بود .

 یک گراز را شکار میکردند ، و پوست تازه کنده شده گراز را میاوردند و مرد اوجاخ کور را در پوست گراز میپیچیدن ، و هم زمان مرد اوجاخ کور میبایست تریاک بکشد و در کنارش عسل و گردو بخورد . 


اکثر این روش ها در فصل زمستان و در یک کاشانه گرم انجام میشد.

جالبه بدونید این روش از لحاظ علمی هم ثابت شده


تعداد بازدید از این مطلب: 40
موضوعات مرتبط: آداب و رسوم ,
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0




می توانید دیدگاه خود را بنویسید

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی