close
تبلیغات در اینترنت
لک پرس
لک پرس
رسانه فرهنگی قوم لک
مطالب پر بازدید
مطالب تصادفی
جایگاه زن در فرهنگ قوم لک

" جایگاه زن در فرهنگ قوم لک "


اگر بخواهیم نگاه مردم یک قوم را به انسان ، حیوان ، نبات و یا هر پدیده دیگر را بدانبم بایستی به آداب و رسوم و سروده های آن قوم دقیق شویم .

" زن " در نگرش قوم لک طبق آنچه در کتیبه ها ، مسکوکات ، تصمیم گیریهای حکومتی و جایگاه ویژه اش در کانون خانواده می بینیم ، ارزشی برابر مرد و گاه بالاتر دارد . این مقام زن را در تمام بینشهای قبل از ورود اسلام به وضوح می بینیم .

در زمان هخامنشیان عکس و نقش حک شده زن را بر روی چرخ ارابه ها میبینیم که جایگاه و نقش او را در مدیریت اقتصادی کشور می بینیم . چهره های حک شده زنانی که به پادشاهی رسیده اند بر سکه های ساسانی میبینیم .
چشمه ها و علفزارها و سکونتگاههایی که به نام زنان نامگذاری شده اند ، به وفور مشاهده میکنیم .
در مراسم عروسی ایلی سفید رنگ ترین اسب آرایش شده با زین و یراق و آینه و میخک برای حمل عروس به خانه بخت میبینیم .آن اسب و بار و بنه اش را " تلمیت " نامیده ایم و برایش شعر سروده ایم .
       هر صو و سحر بانگ خروسان
       شره تلمیت بار تازه عروسان 
افسار آن اسب را به دست مرد جوانی داده ایم به نام " سر جلو کیش " تا عروس زحمت کنترل افسار و اسب را نکشد .
هنگام پیاده شدن عروس او را بغل کرده ایم تا شاهانه پیاده شود . در مسیر حرکتش بهترین گوسفند را سر بریده ایم . با لباسهای فاخر و خوشبوترین مواد موجود او را در آراسته ترین " چیت جا " نشانده ایم و بهترین ابیات را به نشانه خوش آمد گویی به او خوانده ایم .
مراسم قیقاج و تیراندازی را که برای استقبال از شاهان صورت میگرفته در آوردن عروس به منزل شوهر انجام داده ایم .
اما همینکه حجاب و عفاف و پوشیدگی را نتوانستیم به خوبی تفسیر کنیم ، محدودش کردیم . آفرتش نامیدیم و ضعیفه خطابش کردیم . قیمتش را نصف مرد کردیم و شهادتش در دادگاه را نیز همچنان .
ما مردم با فرهنگ لک قبل از آنکه مجبورمان کنند از روشها و دیدگاههای ضد زن پیروی کنیم ، این انسان ارزشمند را بعد از تولد " طلا ، نقره ، شوکت ، کشور ، گل اندام و ... " نام نهادیم و در سوگش جانگدازترین مویه ها سرودیم :
یه لیل کیه مچو و باوان
و پای پتی ، و هلگه داوان
خال تو خاصه یا نشق چینی
چوی لال مدروشی ار چال تینی
هر صو وریسیای خر دای و تمدار
ار خره کرکیت ایل بی خوردار
شون دای و پورک هفته رنگه وه
ماورد و دیده سرمه سنگه وه
ما مردم اصیل ، آریایی نسب ، فرهنگمند و پر جراتی هستیم .ما تاریخ و ادبیاتی پر از نوعدوستی و احترام به مقام " زن " داریم .
ما اگر بتوانیم موردی و ریز و تخصصی داشته های فرهنگیمان را مورد پژوهش و کنکاش قرار دهیم ، هر مورد خود کتابی میشود قطور و پر مایه . آری ما در دین بهی و در نگرش لک بودنمان ارزش فوق العاده ای برای زن قایل بوده ایم .
نویسنده: استاد کرم دوستی
تعداد بازدید از این مطلب: 27
|
امتیاز مطلب : 5
|
تعداد امتیازدهندگان : 2
|
مجموع امتیاز : 10




می توانید دیدگاه خود را بنویسید

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی